Funderingsproblemen ontstaan als de fundering het huis niet meer gelijkmatig draagt. Bij een houten paalfundering is de oorzaak meestal aantasting van de palen (paalrot) doordat de grondwaterstand daalt. Bij een fundering op staal, een ondiepe fundering zonder palen, zakt het huis mee met inklinkende klei- of veengrond, vooral na droge zomers. De Rijksoverheid verwacht dat op korte termijn ongeveer 425.000 gebouwen te maken krijgen met funderingsschade, waarvan circa 25.000 met ernstige tot zeer ernstige schade. De Funderingsrisico Checker helpt je inschatten of jouw woning in de risicogroep valt en wat je als eerste doet.
Zo werkt de Funderingsrisico Checker
De Funderingsrisico Checker telt risicofactoren (bouwjaar en grondsoort) en schadesignalen (scheuren, klemmende deuren, scheve vloeren) op tot een risico-inschatting met een concrete vervolgstap. Je vult in:
- Bouwjaar van de woning. Bouwjaar bepaalt het waarschijnlijke funderingstype: houten palen kwamen veel voor bij woningen van vóór 1970, daarna werden vooral betonnen palen gebruikt.
- Regio of grondsoort: klei of veen (veel in het westen en noorden en in veenweidegebieden), zand, of weet ik niet.
- Scheuren: geen, haarscheuren, schuine of trapvormige scheuren in de gevel, scheuren die groeien.
- Klemmende deuren en ramen, en eventueel aflopende vloeren of zichtbare scheefstand.
- Buurt: is er bij buren of in de straat funderingsherstel gedaan of onderzoek bekend?
Je krijgt terug: een risico-inschatting (laag, verhoogd of hoog), de meest waarschijnlijke oorzaak en de logische volgende stap, van "niets doen, wel jaarlijks kijken" tot "QuickScan aanvragen" of "contact met het funderingsloket van je gemeente".
De logica: risicofactoren zeggen iets over de kans, signalen over de vraag of er al iets aan de hand is. Een woning uit 1925 op veengrond zonder scheuren heeft een verhoogde kans, maar geen aanwijzing voor schade. Een woning uit 1990 op zand met een trapscheur heeft eerder een plaatselijk probleem (een uitbouw, een lekkende riolering) dan een funderingsprobleem. Pas als kans en signalen samenkomen, geeft de checker een hoog risico. De checker is een voorselectie en vervangt geen inspectie of onderzoek.
Funderingsproblemen herkennen: de signalen
De belangrijkste signalen zijn schuine of trapvormige scheuren, klemmende deuren en ramen, aflopende vloeren en een gevel die scheef staat. Eén signaal zegt weinig; meerdere signalen samen, of signalen die erger worden, wel.
| Signaal | Waar je op let | Wat het kan betekenen |
|---|---|---|
| Trapscheuren of schuine scheuren | Bij ramen, kozijnen en hoeken, vaak aan één kant breder | Ongelijke zetting |
| Klemmende deuren en ramen | Nieuw ontstaan of steeds erger | Vervorming van de gevel of wanden |
| Aflopende vloer | Knikker rolt weg, meubels staan scheef | Zakken van een deel van het huis |
| Scheefstand | Gevel uit het lood, lintvoegen die niet meer horizontaal lopen | Scheve zakking |
| Kieren | Tussen plint en vloer, of tussen kozijn en muur | Beweging na de bouw |
| Scheuren bij buren | Herstel of onderzoek in dezelfde rij of straat | Zelfde funderingstype, zelfde risico |
Let op: scheuren kunnen ook door krimp, temperatuur, roestende lateien of spouwankers ontstaan. Twijfel je bij een bepaalde scheur, gebruik dan ook de Scheurdiagnose Gevel.
Welke woningen lopen risico?
Het risico hangt vooral af van het funderingstype, de grondsoort en de grondwaterstand.
| Funderingstype | Komt voor bij | Belangrijkste risico | Risico |
|---|---|---|---|
| Houten palen | Veel woningen van vóór 1970, vooral in gebieden met slappe grond | Paalrot bij dalende grondwaterstand | Verhoogd tot hoog |
| Fundering op staal (ondiep) | Oudere woningen zonder palen, aanbouwen, schuren | Meezakken bij inklinkende klei of veen, droogte | Afhankelijk van grond: laag op zand, verhoogd op klei en veen |
| Betonnen palen | Meeste woningen vanaf circa 1970 | Vrijwel geen risico | Laag |
Droogte versterkt het probleem. Volgens het Kennis Centrum Aanpak Funderingsproblematiek (KCAF) lopen bij herberekening begin 2026 tussen 487.000 en 537.000 panden een verhoogd risico op verzakking door droogte. Risicokaarten over funderingen en bodemdaling vind je onder meer in de Klimaateffectatlas.
Het funderingslabel
Sinds 1 april 2026 is het funderingsrisico een verplicht onderdeel van het taxatierapport: elke getaxeerde woning krijgt een funderingsrisicoklasse van A tot en met E. In de indeling van het KCAF staat A voor geen, B voor licht en C voor verhoogd of onzeker risico, D voor hoog risico waarbij nader onderzoek passend is, en E voor een vastgesteld funderingsprobleem. Het label is een risico-indicatie op basis van een visuele inspectie en databronnen, geen oordeel over de werkelijke staat van jouw fundering. Bij D of E adviseert de taxateur de koper aanvullend funderingsonderzoek, zoals een QuickScan. Geldverstrekkers kunnen een hoog risico meewegen, bijvoorbeeld door geschatte herstelkosten van de getaxeerde marktwaarde af te trekken.
Praktijkvoorbeeld: een jaren-30-woning op veengrond
Een eigenaar van een tussenwoning uit 1931 in een veenweidegebied vult de checker in:
- Bouwjaar vóór 1970: +2 punten
- Grondsoort veen: +2 punten
- Trapscheur bij het keukenraam in de achtergevel, 2 mm: +2 punten
- Achterdeur klemt sinds de droge zomer: +1 punt
- Twee huizen verderop is funderingsonderzoek gedaan: +2 punten
Totaal 9 punten: hoog risico. De checker adviseert: kijk in het taxatierapport of er een funderingsrisicoklasse staat, neem contact op met het funderingsloket van je gemeente als die er een heeft, en vraag een QuickScan aan, bijvoorbeeld via het aanvraagformulier van het KCAF. Vraag ook bij de buren naar hun onderzoeksrapport: woningen in dezelfde rij hebben vaak hetzelfde funderingstype.
Dezelfde woning zonder scheuren, klemmende deur en onderzoek bij de buren komt op 4 punten: verhoogd risico. Advies: niets slopen of uitgraven zonder advies, jaarlijks scheuren en deuren controleren, en het funderingslabel bij de volgende taxatie bekijken.
Van QuickScan tot funderingsherstel: de stappen
Funderingsonderzoek gaat in stappen, van goedkoop en globaal naar duur en gedetailleerd.
- Funderingsrisicorapport of label. Een eerste inschatting op basis van data, met een score van A tot E.
- QuickScan. Een onderzoek aan de buitenkant met een lintvoegmeting (scheefstand en vervorming), een loodmeting en een scheuropname, minimaal aan de voorgevel en zijgevel. Uitkomst: laag risico (geen actie), midden risico (volgen en na ongeveer vijf jaar herhalen) of hoog risico (volledig onderzoek). Kosten: een paar honderd euro. Het KCAF heeft een aanvraagformulier dat je aanvraag doorstuurt naar de drie goedkoopste beschikbare aanbieders in jouw regio.
- Volledig funderingsonderzoek. Inspectie onder de grond (graven bij de fundering, houtmonsters van palen), beoordeling van draagvermogen en restlevensduur, en een onderbouwd herstelplan. Kosten circa €7.000 tot €9.000 per pand, doorlooptijd ongeveer twee maanden, alleen door KCAF-erkende bureaus.
- Funderingsherstel. Afhankelijk van het funderingstype gaat het om vervanging of versterking van palen en funderingsbalken, of het verbeteren van een ondiepe fundering. Bij een rij woningen wordt herstel vaak per bouwblok gezamenlijk aangepakt.
Wat kost funderingsherstel?
Funderingsherstel kost gemiddeld rond €92.000 per eigenaar, volgens een rapport van de AFM uit 2026. Voor de helft van de getroffen eigenaren gaat het om minimaal €54.000 en voor een op de tien om meer dan €200.000.
| Onderdeel | Indicatieve kosten (prijspeil 2026) |
|---|---|
| QuickScan | een paar honderd euro |
| Volledig funderingsonderzoek | circa €7.000 – €9.000 per pand |
| Funderingsherstel, gemiddeld | circa €92.000 per eigenaar |
| Funderingsherstel, uitschieters | meer dan €200.000 bij een op de tien |
Daarbij komen vaak bijkomende kosten, zoals tijdelijk ander onderdak, herstel van vloeren en afwerking. Een onderbouwde raming voor jouw woning krijg je pas met het herstelplan uit een volledig funderingsonderzoek.
Financiering en regelingen
Eigenaren zijn zelf verantwoordelijk voor het herstel van hun fundering. Financieringsmogelijkheden zijn eigen geld, een verhoging van de hypotheek, een gemeentelijke regeling, en het Fonds Duurzaam Funderingsherstel, dat een hypothecaire lening met aangepaste voorwaarden biedt aan eigenaren die via de gewone hypotheekmarkt geen lening voor funderingsherstel krijgen. Bij appartementen loopt het via de VvE. Voor de Nationale Aanpak Funderingen, waaronder ondersteuning van eigenaren, is tot eind 2028 € 56 miljoen beschikbaar.
Wanneer schakel je een deskundige in?
Schakel een funderingsdeskundige in zodra de checker hoog risico geeft, bij een funderingslabel D of E, en bij scheuren die groeien terwijl je woning in de risicogroep valt. Begin bij het funderingsloket van je gemeente als dat er is: daar weten ze vaak welke straten al onderzocht zijn en of er een gezamenlijke aanpak loopt. Kies voor een QuickScan of volledig onderzoek een bureau dat erkend is door het KCAF; voor de QuickScan kan het ook een partij zijn die aantoonbaar volgens de richtlijn werkt. Wil je prijzen vergelijken, gebruik dan onze knop Offertes voor funderingsonderzoek vergelijken of het aanvraagformulier van het KCAF. Ga bij een koopwoning met een D- of E-label nooit zonder onderzoek akkoord.
In het kort
- Signalen: trapvormige of schuine scheuren, klemmende deuren en ramen, aflopende vloeren en scheefstand; meerdere signalen samen zijn reden voor onderzoek.
- Risicogroep: woningen van vóór 1970 op houten palen en ondiepe funderingen op klei of veen, versterkt door droogte.
- Sinds 1 april 2026 krijgt elke getaxeerde woning een funderingsrisicoklasse A tot E; bij D of E adviseert de taxateur aanvullend onderzoek, zoals een QuickScan.
- Eerste stap: QuickScan van een paar honderd euro; volledig onderzoek kost circa €7.000 tot €9.000.
- Funderingsherstel kost gemiddeld ongeveer €92.000 per eigenaar; check gemeentelijke regelingen en het Fonds Duurzaam Funderingsherstel.
- Begin bij het funderingsloket van je gemeente (als die er een heeft) of bij het KCAF.